Column

BMW : waar bleven de vakbonden ?

Een column door Luk Van Nieuwenhuysen

Op 19 november kregen de werknemers van BMW tijdens de pauze van 10u van hun bazen de mondelinge mededeling te horen dat ze niet meer moesten komen. De late ploeg kreeg de boodschap per telefoon. Een week later stond er nog altijd niets op papier. De werknemers werden op tal van vlakken in het ongewisse gelaten, maar ze kregen wel te horen dat ze hun kwartaalbonus van het 4e kwartaal niet zouden uitbetaald krijgen, wat ingaat tegen de afspraken. Heel wat betrokken werknemers voelen zich niet alleen door hun werkgever bekocht, maar ook door de vakbonden, die zich wel heel terughoudend opstellen. Niet alleen nu, maar gedurende de laatste twee jaren. Arbeiders wezen hun bonden bijvoorbeeld geregeld op het feit dat er geen verpakkingsmateriaal meer aanwezig was, dat er nog te weinig rolkarren waren om het koetswerk te verzenden, bakken om batterijen te verzenden enz.. Maar ze kregen geen reactie. Ze hebben de indruk dat directie en vakbonden onder één hoedje hebben gespeeld.
Dat is overigens niet eens uitzonderlijk. Zo ontdekte de vakbondscel van het Vlaams Belang naar aanleiding van de procedures tegen de uitsluiting van vele Vlaams Belang-leden door ACV, ABVV en ACLVB, dat de vele honderden zogenaamde ’fondsen voor bestaanszekerheid’ onwettig kosten afhouden ten nadele van niet-gesyndiceerde werknemers. Deze Fondsen worden paritair beheerd door werkgevers en vakbonden, maar in praktijk gedomineerd door de vakbonden. Het gaat in het totaal over honderden miljoenen euro’s die door de vakbonden niet uitbetaald worden aan de rechtmatige eigenaars, de werknemers.
Uitgerekend die vakbonden sluiten Vlaams Belang leden uit op morele gronden. Ik wil best geloven dat er op de werkvloer vakbondsafgevaardigden zijn die hun uiterste best doen voor hun collega’s. Maar hun organisaties deugen niet. Zoveel lijkt me intussen wel duidelijk. Bij BMW kunnen ze er alvast over meespreken.



Categorie: