|
Is de wereld van iedereen ?
Een column door Luk Van Nieuwenhuysen
02.08.2007 • In een lezersbrief in het Laatste Nieuws stelt een zekere Patrick Stevens uit Bornem naar aanleiding van het uitwijzen van illegalen, de vraag wie mag zeggen waar we willen wonen en wie het recht heeft te zeggen wat wij moeten doen. “De aarde is rond, de wereld is van iedereen”, luidt zijn besluit. Vrijheid, blijheid dus. Pech als je juist wil gaan wonen waar iedereen wil zijn. Want dan geldt alleen nog het recht van de sterkste. Stel je maar eens voor dat morgen dertigduizend Chinezen uitgerekend in Bornem wil komen wonen. De leefbaarheid zou er zienderogen op achteruitgaan. Zou Stevens er nog blijven wonen ? Zou hij zijn huis ter beschikking stellen van wie van oordeel is dat ook zijn huis “van iedereen” is ? Ik vermoed alleszins dat veel Bornemnaars op zoek zouden gaan naar nieuwe oorden.
Dit is natuurlijk een karikatuur.
Ik bedoel maar, de deuren wagenwijd openzetten voor wie maar komen wil, is de voorbode van de totale chaos, de invoering van het ieder voor zich.
"De wereld is van iedereen". Het klinkt mooi natuurlijk, maar wat als ik bijvoorbeeld van oordeel ben dat die wereld best een grote betonvlakte wordt, zodat ik sneller rond geraak, terwijl Patrick of wie dan ook van oordeel is dat er van beton geen sprake kan zijn ? Op dat ogenblik heb je een entiteit nodig waar mensen bereid zijn in discussie met elkaar te gaan en de beslissing die daaruit voortvloeit te aanvaarden. Een wereldregering ? Ik zie de democratische werkbaarheid daarvan nog niet zo meteen voor morgen. De staat gebaseerd op de natie is nog altijd het beste forum, omdat die gebaseerd is op mensen die min of meer dezelfde cultuur beleven en dus dezelfde taal spreken, die dezelfde normen hanteren en mekaars taal spreken zodat gezond overleg mogelijk is. Dat maakt van mij een nationalist. Ieder neemt zijn verantwoordelijkheid over zijn stukje aarde.
In een tijd van elektronische communicatie en open grenzen betekent dat hoegenaamd niet dat we ons van de rest kunnen afsluiten –als we dat al zouden willen, quod non- of dat we geen belangstelling of solidariteit met ander naties kunnen betonen. Ook dat is een karikatuur, die moedwillig in stand wordt gehouden door de tegenstanders van het Vlaams-nationalisme.
|
Actualiteit
