|
Kafka leeft nog, in België natuurlijk
Een column door Luk Van Nieuwenhuysen
11.12.2006 •
Iedereen zal ondertussen wel weten zeker dat de VLD-er Vincent Van Quickenborne in de federale regering bevoegd is voor het wegwerken van de administratieve papiermolen. Ik zeg dat omdat Quick niet nalaat om zichzelf geregeld in de schijnwerper te plaatsen met een of andere administratieve beslommering die hij zou hebben afgeschaft. Er hangt zelfs een grote thermometer aan zijn kabinet waarop een stand van zaken valt af te lezen. Mooi zo, maar op het terrein blijft de situatie echter vaak ongelooflijk kafkaiaans.
Zo kreeg ik onlangs het verhaal te horen van een huismoeder die terug in het actieve leven stapt om op de markt te gaan werken. Daartoe moet ze een leurderkaart hebben. De dame in kwestie kocht voor 37 euro fiscale zegels bij de Post om haar aanvraag in te dienen. Bij de afhaling op het gemeentehuis van Bornem bleek dat de fiscale zegels overbodig zijn. Afgeschaft, goed zo voor diegenen die dat weten. Maar dan begint het. De dame gaat terug naar de Post om haar ongebruikte fiscale zegels in te wisselen voor centen. Te laat ! Dit blijkt alleen te kunnen op de dag dat ze werden aangekocht. Mevrouw moet naar het belastingkantoor van Puurs. Ze doet dat ook, maar daar zegt men haar dat ze niet kan worden geholpen. Ze sturen haar terug naar de Post. Ook daar houdt men voet bij stuk. Mevrouw krijgt een telefoonnummer van de “domeinen der penale boeten” in Mechelen. Blijkt dat het nummer niet meer in gebruik is. Bellen naar de inlichtingen dan maar. Blijkt dat de dienst zich niet meer op de Neckerspoel in Mechelen bevindt maar in de Zwartezusterstraat, met een ander telefoonnummer (op het internet staat nochtans nog altijd het verkeerde telefoonnummer en adres). Bellen dus maar met de eenvoudige vraag : “kan ik die 37 euro terugvorderen en hoe” ? Toch wel, maar mevrouw moet even naar Mechelen komen en wat formulieren invullen. Op de vraag of de formulieren van het internet kunnen worden “gedownload”, klinkt een bevestigend antwoord. We hebben nu eenmaal een moderne overheid, toch ? “Op welke webstek vind ik dan de formulieren ?”, vraagt mevrouw. Spijtig, maar daar kon de ambtenaar niet op antwoorden. Zelfs zoeken dus, evenwel tevergeefs. Dan maar naar de inlichtingdienst van de administratie belastingen gebeld. Daar kon men na tien minuten het bewuste formulier vinden.
Zucht ! Eindelijk kan het worden ingevuld. De lijdenweg is daarmee nochtans niet afgelopen. Het formulier moet in viervoud worden opgemaakt, elke fiscale zegel moet apart in een open omslag worden gestoken met de naam en adres van mevrouw en telkens met vermelding van de waarde van de fiscale zegel. Dat moet dan worden opgestuurd met een kopie van de identiteitskaart.
Hallo, bent u er nog ?
|
Actualiteit
