|
Bij de sluiting van een bedrijf
Een column door Luk Van Nieuwenhuysen
18.03.2006 •
De Belgische loonkost behoort tot de hoogste ter wereld. Het is al herhaaldelijk gezegd en geschreven en misschien wordt er ook wel te lichtzinnig over heengegaan.
Het is pas wanneer berichten opduiken zoals de nakende sluiting van Siegwerk in Bornem –het voormalige Sicpa- dat velen er bij stilstaan. Natuurlijk, het is moeilijk te concurreren met landen waar de sociale voorzieningen niet kunnen vergeleken worden met de onze. Maar het wordt gevaarlijk als we er ook niet in slagen om competitief te blijven ten overstaan van landen die wel perfect vergelijkbaar zijn met ons.
Om opnieuw enigszins concurrentieel te worden moeten de lasten op de lonen drastisch dalen, minstens tot het Europees gemiddelde. De tarieven van de vennootschapsbelasting moeten net zoals in andere EU-lidstaten verder naar beneden, echter zonder de belastbare basis te verbreden.
Het zijn niet de arbeiders en bedienden van Siegwerk die teveel ontvangen. Wat dat betreft zullen ze de vergelijking met hun collega’s in het buitenland best kunnen doorstaan. Het is evenwel de totale loonkost die doorweegt. De belastingen dus. Belastingen waarmee de Haecks en Thyssens van België worden (over)betaald, waarmee het hele systeem van corrupte overheidsdiensten wordt in stand gehouden, waarmee meer dan 600 parlementsleden en 7 regeringen worden betaald, waarmee de transfers naar het bodemloze Waalse vat worden gevoed…
Om de VLD van een voor de rest vergeten verleden te citeren : niet u, maar de staat leeft boven zijn stand.
|
Actualiteit
