Column

Klein-Brabants hoge schuldenlast

Een column door Luk Van Nieuwenhuysen

Uit het overzicht dat de Gazet van Antwerpen een tijdje terug bracht m.b.t. de schuld die de verschillende gemeenten torsen, blijkt dat de Klein-Brabantse gemeenten voor wat het arrondissement Mechelen betreft, het peloton aanvoeren. Absolute koploper is Puurs, met een schuld van 1.573 euro per inwoner. Rekent u maar zelf uit hoeveel geld dat bijvoorbeeld voor een gezin van vier vertegenwoordigt. Peter Lemmens klaagt in de gemeenteraad al jaren de spilzucht van het Puurse gemeentebestuur aan. Dan komt Willebroek, gevolgd door Bornem dat met 1.478 euro per hoofd van de bevolking een even hoge schuld torst als de inwoners van de stad Mechelen. Ook hier tracht het Vlaams Belang het gemeentebestuur er sedert jaren van te overtuigen om de tering naar de nering te zetten. Maar als je de CD&V moet geloven, is er geen vuiltje aan de lucht.

In de lijst van gemeenten met een hoge schuldenlast zien we dan de stad Lier, gevolgd door Sint-Amands, dat met een schuld van 1.052 euro per inwoner, de bevolking ook al met een serieuze schuldenput heeft opgescheept.

Slechts drie gemeenten uit het arrondissement Mechelen verminderden hun schuld  ten opzichte van 2005. Hoeft het gezegd dat onze drie Klein-Brabantse gemeenten daar niet bijzijn?

Het is al te gemakkelijk voor een gemeentebestuur om opvallende (maar vaak ook dure) projecten te realiseren en ermee te pronken. Wat nog al te weinig mensen zich realiseren, is dat dit tot gevolg heeft dat de belastingen die ze betalen daardoor in het beste geval niet zullen verlagen en op termijn zelfs dreigen te verhogen.

Goed besturen betekent niet zozeer opvallende projecten realiseren; goed besturen is enerzijds ervoor zorgen dat wat er aanwezig is goed draait en in stand wordt gehouden, anderzijds op basis van beschikbare middelen keuzes maken uit nieuwe projecten die zich aandienen.




Categorie: